A cytat:

„Raz jeszcze otarlem sie o prawde, ktorej nie zrozumialem. Myslalem, ze jestem zgubiony, myslalem, ze dosiegnalem dna rozpaczy, i kiedy pogodzilem sie z losem, zaznalem spokoju. W takich chwilach zdaje sie nam, ze samym sobie odkrywamy siebie, ze sie stajemy przyjaciolmi siebie.”

Albo dwa:

„Dlaczego mamy sie nienawidzic ? Zespala nas solidarnosc, niesie ta sama planeta, jestesmy zaloga tego samego statku. Jesli nie ma w tym nic zlego, ze sie cywilizacje sobie przeciwstawiaja, bo od tego zaleza nowe syntezy, to jest w tym potwornosc, ze sie nawzajem pozeraja.”

Piekna ksiazka… Wiem, ze zgadlem. A jesli nie, to warto bylo do tej zajrzec…